Tsja, wat moet ik zeggen: er hangen donderwolken boven ons huis. Of misschien gewoon duidelijker: de relatie tussen £ en mijzelf is in héél erg zwaar weer terecht gekomen. Ik heb op verzoek van £ tijdelijk mijn intrek genomen in een van de hytter van Gro, zodat we alletwee een adempauze kunnen nemen en kunnen nadenken over wat er is gebeurd, en wat er moet gaan gebeuren.

Als ik terugkijk, zie ik dat er wel verkeerde dingen zijn gebeurd. Om de een of andere reden heb ik me de afgelopen anderhalf jaar zo gefocust gevoeld op de winkel, dat ik alleen daar maar mee bezig was, dat ik suggesties of kritiek niet heb gehoord en dat ik geen ander in “mijn territorium” wilde toelaten. Hoe dat komt, weet ik (nog) niet, wellicht kan daar een blik psychologen op los gelaten worden. Maar het heeft wel tot gevolg gehad dat ik me steeds verder en verder ingegraven heb, zodat ik niet of nauwelijks aandacht aan £, de kinders, het huis en uiteindelijk ook mezelf heb kunnen besteden. Ondanks dat £ en ik het van de zomer er nog over hebben gehad.

De laatste paar maanden begon ik het winkelgebeuren minder prettig te vinden. Toen £ en ik vorige week (of is het al twee weken geleden?) aan het praten over haar mogelijke nieuwe baan, kwamen we bijvoorbeeld ook op het idee dat we haar salaris deels ook zouden kunnen gebruiken om iemand in de winkel erbij te nemen. En toen realiseerde ik me eigenlijk pas hoe ontzettend blij ik daarmee zou zijn, want dat zou betekenen dat ik eindelijk eens uit mijn gevangenis zou kunnen, al zou het maar zijn om stof te zuigen of de was te strijken.
Ik realiseer me nu hoe vreselijk gevangen ik me voel in de winkel. Zeven dagen in de week, behalve in mijn weekendje van zaterdag 16 uur tot zondag 21 uur.. En als ik mezelf goed bekijk, ben ik gewoon depressief en overspannen, bovenop het feit dat ik ontzettend verdrietig ben over de mededeling van £ dat ze van plan is om een eind te maken aan onze relatie. Vandaag was ik kapot in de winkel: veel gepieker ‘s nachts, dus nog minder nachtrust dan gewoonlijk, plus de spanningen van winkel en relatie, maakten dat ik bijna de hele dag tegen mijn tranen liep te vechten. En toen om een uur of half twee Michael en Inger aankwamen met a.c.h.t gigantische vuilniszakken vol met statiegeldflessen (duizend kronen bij elkaar), knapte ik en barstte ik in janken uit. Die jongens wisten ook niet wat ze aan hun fiets hadden hangen, maar ik heb hun duidelijk gemaakt dat het niet aan hen lag. Maar ik ben echt dood- en doodop.

Al dat gewerk van mij in die winkel heeft dus nu twee kolossale gevolgen: ik ben overspannen en ik dreig mijn meisjes kwijt te raken. En naar mijn gevoel moet er dus nu iets gedaan worden aan die winkel, zodat ik weer met twee voeten op de grond komt te staan en weer tijd en ruimte in mijn hoofd krijg om onze relatie proberen weer op de been te krijgen.
Ik probeer in ieder geval het gesprek met £ gaande te houden. Die heeft het tenslotte ook enorm moeilijk, anders zou ze niet tot dergelijke drastische stappen overgaan. Maar praten helpt, het lucht op, het verklaart, het verduidelijkt: ofwel om het finale stadium te accepteren en praktische zaken op een rijtje te krijgen, ofwel om bergen weer terug te brengen naar de molshoopjes waarmee ze ooit begonnen zijn.
Ik voor mijzelve wil niets liever dan ons avontuur hier in Noorwegen met zijn vieren voortzetten, al besef ik terdege dat dat niet op dezelfde voet kan. Maar ik hou nog steeds van mijn meiden, ook al heb ik dat misschien niet altijd even goed over het voetlicht gebracht.

Anyway, dit was mijn stormwaarschuwing.
Ik heb vorige week na mijn moeders verjaardag (die ik door al het geduvel glad vergeten was, sorry, ma) al de “warme kant” over de dreigende situatie geïnformeerd, £ heeft vandaag ook een berichtje rondgestuurd aan haar familiekring (ontzettend bedankt voor je reactie, A), dus deze donderslag zal niet voor iedereen als aan de heldere hemel komen.

Maar ik blijf vechten voor © en ®, voor £ en ook voor mezelf.
Het ga ons goed!

£, mocht je nog wat aan mijn verhaal willen toevoegen, je weet hoe het werkt …
Ook andere reacties zijn welkom trouwens.